Informujemy, iż strona wykorzystuje pliki cookies tylko i wyłącznie w celach statystycznych. Przeglądając witrynę wyrażasz na to zgodę. Więcej informacji znajduje się w Polityce Cookies.
Parafia św. Pawła od Krzyża w Wiśle
logo
Klasztor Ojców Pasjonistów
oraz Parafia Rzymskokatolicka
pw. Św. Pawła od Krzyża w Wiśle
logo

aktualności

aktualnosci
1 wrzesień 2016r.
Msza święta inaugurująca nowy rok szkolny 2016/17 ...więcej
aktualnosci
sierpień 2016r.
Rewitalizacja klasztoru i kościoła w Wiśle Nowa Osada. ...więcej
aktualnosci
2 czerwiec 2016r.
Bierzmowanie młodzieży z naszej parafii ...więcej

zobacz więcej

ADWENT 2016

adwent

Nasz kościół

Odwiedzający naszą stronę

112606

sw_pawel
Parafia i Kościół Św. Pawła od Krzyża
46-460 Wisła, Nowa Osada
ul. Zielona 4
tel. (33) 855 23 65
kosciol


O Panie, Ty dochowujesz wiary na wieki i dajesz prawo uciśnionym i chleb głodnym, uwalniasz jeńców. Przywracasz wzrok niewidomym, podnosisz pochylonych, miłujesz sprawiedliwych. Strzeżesz przychodniów, chronisz sierotę i wdowę, lecz na bezdroża kierujesz występnych (Psalm 146, 6-9).

O Boże mój, Boże mój, jakaż to niewypowiedziana męka dla mnie, gdy wspomnę, co się będzie działo w duszy, która tu na ziemi całe życie swoje otoczona była i pieszczona względami, przywiązaniem, usługami, szacunkiem, wygodami i przyjemnościami, gdy nagle w chwili śmierci ujrzy siebie zatraconą na zawsze, z jasnym poznaniem, że zatraceniu jej nigdy nie będzie końca! Wtedy już nie będzie w jej mocy zamykać oczy, jak to rozmyślnie czyniła za życia, na te prawdy wiary, które ją tam całą grozą oczywistej pewności przytłoczą. Zostanie odarta z wszystkiego, czym się lubowała, oderwana siłą od tych swoich rozkoszy, których ledwo, jak się jej będzie zdawało, zdążyła zakosztować! I słusznie tak jej się będzie zdawano — bo wszystko, co się kończy z tym życiem, jest jako oddech, który wychodzi z ust człowieka i znika.
 O Panie! Któż to takim gęstym błotem zaślepił oczy tej duszy, że nie widziała tej otwartej przed nią przepaści, aż teraz dopiero, gdy już bezpowrotnie w nią wpadła? O Panie, kto jej tak zamknął uszy, że nie słyszała tego, co jej tyle razy mówiono o piekle i wieczności tej męki? O życie, trwające na wieki, o męko bez końca!...
 O Panie Boże mój! Płaczę nad tym, że był czas, kiedym tych prawd nie rozumiała! Ale dzisiaj, gdy widzisz, Boże mój, jaką boleść czuję na widok tego mnóstwa dusz zaślepionych, błagam Cię, Panie, niech choć jedna z nich przejrzy! Choć jedną z nich oświeć, aby przez nią przejrzeli inni! Nie dla mnie to uczyń, Panie, bom tego niegodna, ale dla zasług Twego Syna! Wejrzyj na Jego rany i jak On odpuścił tym, którzy Mu je zadali, tak i Ty zmiłuj się i racz nam przebaczyć! (św. Teresa od Jezusa: Wołania duszy do Boga 11, 1-3).