Informujemy, iż strona wykorzystuje pliki cookies tylko i wyłącznie w celach statystycznych. Przeglądając witrynę wyrażasz na to zgodę. Więcej informacji znajduje się w Polityce Cookies.
Parafia św. Pawła od Krzyża w Wiśle
logo
Klasztor Ojców Pasjonistów
oraz Parafia Rzymskokatolicka
pw. Św. Pawła od Krzyża w Wiśle
logo

aktualności

aktualnosci
8 marca 2017r.
Zmarł o. Józef Kopeć CP ...więcej
aktualnosci
10 lutego 2017r.
Goście z Warszawy w Wiśle ...więcej
aktualnosci
16 stycznia 2017r.
Ferie zimowe z Panem Bogiem 2017. ...więcej

zobacz więcej

ADWENT 2017

adwent plomien plomien plomien plomien

Nasz kościół

Odwiedzający naszą stronę

127083

sw_pawel
Parafia i Kościół Św. Pawła od Krzyża
46-460 Wisła, Nowa Osada
ul. Zielona 4
tel. (33) 855 23 65
kosciol


O Panie, by nam odsłonić tajemnice Twojej pokory, siedziałeś zmęczony przy studni i prosiłeś Samarytankę o wodę do picia. Ty udzieliłeś jej daru wiary, a raczyłeś pragnąć jej wiary; prosisz ją o wodę, a rozpalasz w niej ogień miłości Bożej. Dlatego prosimy Twoją niezmierzoną łaskawość, abyśmy opuścili głębokie ciemności występku, porzucili wodę szkodliwych namiętności, a nieustannie pragnęli Ciebie, który jesteś źródłem życia i dobroci (Prefacja ambrozjańska).

O litościwy, o miłościwy Panie duszy mojej, Ty powiedziałeś także: „Przyjdźcie do Mnie wy, którzy pragniecie, a Ja wam dam pić”. Jakżeby nie miał cierpieć pragnienia ten, kto żywcem się pali w płomieniach pożądliwości nędznych rzeczy ziemskich? O, jakże potrzebna jest takiemu woda, aby nie spłonął do szczętu!
   Wiem, o Panie mój, że w miłosierdziu swoim nikomu tej wody nie odmówisz. Sam to obiecałeś, a słowa Twoje nie zwodzą. Ale jeśli ten nieszczęśliwiec, wzrósłszy wśród takiego ognia i do niego przywykłszy, już upalenia jego nie czuje i w zaślepieniu swoim nie może się upamietać, jaki na to sposób, Boże mój, jaki jeszcze może być dla niego ratunek? Ty, o Panie, po to przyszedłeś na świat, abyś temu złu zaradził. Wspomóż wiec, Panie, bo im trudniej zaradzić, tym jawniej okażesz wielkość zmiłowania swego.
   Rozmawiając z Samarytanką powiedziałeś, że kto z tej wody pije, nie będzie pragnął na wieki. Wielka to prawda ogłoszona przez Ciebie, Prawdę wieczną! Dusza pijąca tę wodę nie pragnie żadnej rzeczy ziemskiej, lecz niewypowiedzianie większym pragnieniem pragnie rzeczy życia przyszłego, a wzdycha do nich z takim pożądaniem, że nic można go porównać z jakimkolwiek pragnieniem przyrodzonym. Jak bardzo pragnę, o Panie odczuwać to pragnienie, bo dajesz mi zrozumieć jego niewypowiedzianą cenę! (Św. Teresa od Jezusa: Wołania 9, 1; zob. Droga 19, 2).